Zaterdag 10 Oktober was het zo ver, ik deed mee aan mijn eerste vol contact karate toernooi. Na 6 weken voorbereiden was dit de dag dat het moest gebeuren.
Zondag 16 augustus is OmegaSport begonnen met de wedstrijd voorbereiding. Helaas heb ik de eerste 2 weken gemist omdat ik op vakantie was, ik ben dus pas 31 augustus begonnen met de wedstrijd voorbereiding. Tijdens deze wedstrijd voorbereiding hadden wij een strak trainingsschema met minstens 4 trainingen per week, dat was dus sowieso 3x karate en 1x hardlopen, vaak waren er ook nog extra boks, kracht en technische trainingen. Ook hebben we nog 1x een kumite-training gehad in trainingscentrum papendal. Uiteraard heb ik thuis ook elke dag getrained, dit was dan voornamelijk rekken, push-up’s, crunches, squats en burpee’s. Dit alles werd ook nog gecombineerd met een dieet, dit dieet hield onder andere in: Geen koffie, frisdrank, alcohol, sigaretten en junkfood.
Hoewel ik mij toen we begonnen had op gegeven om mee te doen voor zowel Kata als Kumite is later op advies van mijn Sensei besloten dat het slimmer is om mij te focussen op alleen de Kumite. Later bleek ook dat er voor volwassenen helemaal geen Kata wedstrijden waren.
Vrijdag 9 oktober: raar nog geen zenuwen, wel zin in toernooi, veel water gedronken, beetje rekken/strekken nog, veel kyokushin wedstrijden op YouTube kijken, weinig actiefs doen, vroeg gaan slapen.
Zaterdag 10 oktober om 7 uur ging de wekker al, snel even douchen, aankleden en ontbijten. Rond 8.15 bij de Dojo, 8.30 verzamelen, 8.45 vertrekken uit Dordrecht richting Geertruidenberg. Eenmaal aangekomen gelijk aanmelden, omkleden en wegen. Volgens de weging was ik slechts 63 kg, dat bleek het lichtste van alle volwassen deelnemers (ja, inclusief de dames).
Vervolgens warming up en af en toe kijken naar de Kata wedstrijden die als eerst aan de beurt waren. Toen het wedstrijd schema voor de Kumite bekend werd gemaakt bleek dat ik als eerste aan de beurt was. Voordeel: Sneller het moment van de waarheid. Nadeel: Kan niet kijken hoe het er hier aan toe gaat. Snel maar weer zorgen dat ik warm blijf.
En toen begonnen de Kumite wedstrijden, ik liep naar de mat samen met mijn coach, kreeg nog een paar laatste motiverende woorden. Keek de tegenstander aan, hij leek wat ouder dan mij, ook kleiner, uiteraard wel zwaarder, bruine band (voor zover dat wat inhoudt tijdens zo’n wedstrijd), al met al niet “bang” van hem, sterker nog ik dacht dat het allemaal wel mee zou vallen.
“Hajime!” Het begon redelijk, maar gelijk bergafwaarts. Al snel werd ik goed geraakt op mijn solar plexus en stond even zonder adem, mijn tegenstander heeft mijn eigenlijk nooit de tijd gegeven om weer echt op adem te komen dus hier had ik de hele wedstrijd last van. Voor mijn gevoel stond ik daar uren alleen maar klappen te vangen, ik hoorde mijn coach nog roepen “Doe iets!”. En toen ineens was het over, ik had verloren nog voor ik iets had gedaan.
Na deze teleurstellende wedstrijd heb ik in overleg met mijn coach besloten mij op te geven als “geblesseerd”. Ik was er deze ronde nog schade-vrij uit gekomen, maar waarschijnlijk zou dat de volgende ronde niet zo zijn. Zo snel was dus alles al voorbij, maanden getrained en binnen 3 minuten al stoppen.
Ik heb besloten eerst nog wat (veel?) langer door te trainen in deze voor mij nog redelijke nieuwe karate stijl, ik denk nog teveel in het puntjes tikken om van deze wedstrijden een succes te maken. Zodra ik écht 100% de overstap gemaakt heb van Wado-Ryu naar (Shin)Kyokushin zal ik weer gaan overwegen wedstrijden te doen, totdat ik zo ver ben geniet ik van de trainingen.
Ik heb inmiddels wel ontdekt dat deze stijl van karate ‘echter’ is, karate is tenslotte een vechtstijl en daarbij gaat het niet om iemand te raken zodat je een puntje krijgt, nee écht slaan en pijn hoort bij zo’n “sport”.
De wedstrijd, gefilmd door mijn vader, in YouTube-HD zelfs:
Pas toen ik dit filmpje had gekeken kwam ik achter dat ik af en toe nog wél wat gedaan heb. Ook zie ik op het filmpje meer dan genoeg mogelijkheden van wat ik had kunnen en moeten doen, maar terwijl je passief naar zo’n filmpje kijkt is dat natuurlijk makkelijk praten.
Het verslag geschreven door mijn Sensei, Tristan Thiele, is hier te lezen: Verslag 10-10 Shin Jeugd NK 2009 (kata en kumite) en Open Kyu Kumite
Als je nog tips, vragen of opmerkingen hebt mag dat hieronder in de comments. 
*Update*: Dacht dat dit al 1,5 maand geleden gepubliceerd was, sorry voor de vertraging..
[...] Open Kyugraden toernooi [...]